อานิสงส์ในการสร้างธง

…… สมัยหนึ่งพระศาสดาสมณโคดมบรมครู เสด็จประทับอยู่ในบุพพารามวิหารสมเด็จพระเจ้าปัสเสนทิโกศลราช กราบทูลถามถึงผลานิสงส์สร้างธงชัยบูชาพระรัตนตรัย พระบรมจอมไตรจึงตรัสพระสัทธรรมเทศนาว่า ดูกรบพิตรพระราชสมภาร การสร้างธงชัยบูชาพระรัตนตรัยนี้ มีผลานิสงส์อันอุดมยิ่งนัก

ครั้งศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี ยังมีบุรุษเข็ญใจกับภริยา มีจิตศรัทธาเลื่อมใสปรารถนาจะสร้างธงบูชาแก่พระรัตนตรัย จึงไปตัดไม้ในป่าเลือกหาต้นบริสุทธิ์ดี ครั้นตัดแล้วนำมาไว้ในอารามพยายามถากให้เกลี้ยงเกลาจะทำให้เป็นเสาธง แต่ยังมิทันจะสำเร็จเลยเกิดโรคาพาธ กระทำกาลกิริยาตายไป ด้วยจิตเลื่อมใสในเสาธงที่กระทำอยู่นั้น เป็นมูลเหตุนำบุรุษนั้นไปเกิดเป็นเทพบุตรในดาวดึงส์ เสวยสมบัติทิพย์เนืองแน่นไปด้วยเทพอัปสรกัญญาต่อแต่กาลนั้นมา มีบุรุษผู้หนึ่งได้ทัศนาเสาธงนั้นมิทันแล้ว จึงมาจักแจงถากเกลาเสาธงนั้นเกลี้ยงงามดีแล้ว ยกเสาธงนั้นขึ้น ยังมิทันหาธงและทองมาประดับ ก็เกิดพยาธิร้ายภายในกายถึงความตายในปัจจุบันนั้น นำตนไปเกิดในชั้นดาวดึงส์เทวโลก มีวิมานทองสูง ๑๒ โยชน์ เป็นที่อยู่ ครั้นต่อมาอีกมีบุรุษผู้หนึ่งได้นำทองมาปิดเสาธงจนสำเร็จ ดูราวกะเสาธงนั้นเป็นแท่งทองธรรมชาติ ในกาลนั้นมีพ่อค้าห้าคนเดินทางมาพบเข้า มีจิตเลื่อมใสสละผ้าออกมากระทำเป็นธงผูกไว้บนเสา “กาลํ กตฺวา” ครั้นชนเหล่านั้นทำกาลกิริยาแล้วก็ได้ไปเสวยทิพย์มีนางฟ้าแวดล้อมเป็นยศบริวารในเทวโลกสิ้นด้วยกันทั้งนั้น

ที่มา : http://www.84000.org/anisong/37.html